Sara op READ MY WORLD

Zondag 14 september – 19.00 Tolhuistuin te Amsterdam

De wereld van De Tekstsmederij draait om versgesmede Nederlandstalige toneelteksten. Om poëtische, rauwe, maatschappelijke vergezichten, grote en universele tragedies en komedies of kleine, persoonlijke verhalen – altijd geworteld in de wereld van nu. De Tekstsmederij, opgericht door toneelschrijvers Timen Jan Veenstra en Malou de Roy van Zuydewijn, maakt speciaal voor Read My World een programma rond het werk van schrijver Davlin Thomas en Sara van Gennip. Regisseur Kasper Kapteijn ensceneert fragmenten uit hun werk en zet dit met een stel topacteurs op vrolijke en muzikale wijze op het podium. Na afloop gaat Timen Jan Veenstra samen met festivalcurator Sharda Ganga in gesprek met de auteurs over toneelschrijven, theater en de maatschappelijke betekenis daarvan in Nederland en in de Caraïben.

http://www.readmyworld.nl/event/de-tekstsmederij-presenteert/



4 sterren voor WEES

“Verontrustende voorstelling stemt tot nadenken” – door Henri Drost gezien 12 augustus 2014

Een schommel, een zandbak, een klimtoestel. De vertrouwde elementen van menig schoolplein. En dat klopt: de locatie is de voormalige rooms-katholieke Mariaschool. Het begint dromerig, bij een langzaam ondergaande zon. Een jonge vrouw vertelt hoe zij met haar vader het ouderlijk huis ontvluchtte, drie weken lang van hot naar her reed. Alles mocht. Alles kon. Jazzy akkoorden begeleiden hun lied.

http://www.theaterkrant.nl/recensie/wees/

Lees verder



Swingalong

Ze dansen. Zweterige plakkerige lijven deinen langs en in elkaar. Zongebruinde borsten ingesnoerd in fluorescerende strapless tops. Opgefokte haantjes met spijkerharde kapsels. De zon is onder maar de sterren fel. Op een festival danst jong zich volwassen. “Wodka-redbull for breakfast baby”.

Lees verder



De dag dat de wereld

De wereld is vergaan. Een laatste zondvloed. Als enige overlevenden een man, een vrouw en een vogel in de lucht. Twee ledikanten tikken zachtjes tegen elkaar in het eindeloze water. De vrouw ligt op haar buik, in haar flanellen pyjama. Ze staart de diepte in. De man opent zijn ogen en blijft roerloos liggen. Hij ziet haar. De zon prikt en hij sluit zijn ogen.

Lees verder



Reisbevoegd

In vinnig Hebreeuws word ik een kamertje in gedirigeerd. Als blijkt dat ik haar niet versta gaat ze geïrriteerd over in vloeiend Engels. Wie ik ben, wat ik doe, wie mijn familie is en vooral: waarom ik Israel in wil. Bij de antwoorden ‘student’ en ‘schrijver’ schieten haar wenkbrauwen iets omhoog. Via matglas zie ik mijn vriend in het kamertje ernaast. Schamper lachend haalden ze ons uit elkaar toen bleek dat we ‘slechts’ negen maanden samen zijn. Koppels worden samen ondervraagd maar volgens de maatstaven van Schiphol zijn wij slechts vage kennissen.

Lees verder



Diklip & Blauwrug

Deze zomer werd ik wakker in een tent op een veldje genaamd ‘de giraffe’. Ergens onder de rivieren. Er was een festival in de regen met biologische patat en bier in plastic bekers waar statiegeld op zat. Ik werd wakker naast het blonde krullenmeisje en schoot in de lach. Zo weergaloos jong en zinderend als we gisteren dansten over heuvels en in propvolle tenten, zo gehavend waren we ontwaakt.

Lees verder